Toskania bez samochodu się nie uda — ale warto dla tych widoków

Toskania rzadko jest celem samym w sobie w rozumieniu jednego miasta — to region, który najlepiej smakuje rozłożony na kilka dni jazdy krętymi drogami między winnicami. Wynajem samochodu w tym przypadku nie jest opcją, tylko właściwie koniecznością.

Region słynie z trzech rzeczy naraz: krajobrazu wzgórz porośniętych winoroślą i cyprysami, średniowiecznych miasteczek, które od wieków niemal się nie zmieniły, oraz kuchni opartej na prostych, dobrej jakości składnikach.

San Gimignano, znane jako „średniowieczny Manhattan” za sprawą kilkunastu zachowanych wież obronnych, i Siena z charakterystycznym Piazza del Campo to dwa najczęściej odwiedzane miasteczka regionu. Mniej turystyczną alternatywą bywa Pienza — niewielkie renesansowe miasto, gdzie warto spróbować lokalnego sera pecorino prosto od producenta.

Region Chianti między Florencją a Sieną to serce toskańskiego winiarstwa — większość winnic oferuje degustacje z możliwością zwiedzania piwnic, często bez wcześniejszej rezerwacji, choć w sezonie letnim lepiej się umówić telefonicznie lub mailowo.

Nocleg w agroturystyce pośród winnic — bardzo popularna forma zakwaterowania w regionie — kosztuje zwykle od 300 do 500 złotych za dobę dla dwóch osób, w zależności od standardu i odległości od głównych miast. Degustacja wina w winnicy to koszt rzędu 60–120 złotych od osoby, zależnie od liczby próbowanych roczników.

Obiad w typowej trattorii poza głównym szlakiem turystycznym wciąż można znaleźć w cenie 50–70 złotych na osobę — znacznie mniej niż we Florencji, gdzie ceny w centrum bywają zbliżone do zachodnioeuropejskich metropolii.

Toskania nie jest kierunkiem na jeden dzień — to region, który wynagradza tych, którzy zaplanują na niego cały tydzień i nie będą się spieszyć między kolejnymi miasteczkami.