Machu Picchu — zaginione miasto Inków, do którego wciąż trzeba się wspiąć

Machu Picchu, wzniesione przez Inków w XV wieku, było nieznane światu zachodniemu aż do 1911 roku, kiedy to amerykański badacz Hiram Bingham natrafił na porośnięte dżunglą ruiny podczas poszukiwań zupełnie innego, legendarnego miasta. Nigdy nie zostało odkryte i splądrowane przez hiszpańskich konkwistadorów, co tłumaczy jego wyjątkowy stan zachowania.

Miasto leży na wysokości ponad 2400 metrów nad poziomem morza, na grzbiecie między dwoma szczytami, co samo w sobie było inżynieryjnym osiągnięciem — tarasy rolnicze i system odwadniający działają sprawnie do dziś, mimo upływu ponad pięciu wieków.

Najpopularniejszą drogą dotarcia jest pociąg z Cusco lub Ollantaytambo do miasteczka Aguas Calientes, skąd na miejsce dowozi autobus wspinający się serpentynami. Bardziej wymagającą, ale też bardziej satysfakcjonującą opcją jest czterodniowy trekking Inca Trail, wymagający jednak rezerwacji z kilkumiesięcznym wyprzedzeniem — liczba miejsc na szlaku jest ściśle limitowana.

Warto zaplanować pobyt w Cusco na kilka dni przed wyprawą do Machu Picchu — miasto leży na wysokości ponad 3400 metrów, a aklimatyzacja pozwala uniknąć choroby wysokościowej, która potrafi zepsuć całą wyprawę.

Bilet wstępu do Machu Picchu kosztuje od około 45 do 65 dolarów, w zależności od wybranej trasy zwiedzania, a bilet na pociąg z Cusco to dodatkowe 70–150 dolarów w obie strony. Czterodniowy trekking Inca Trail z przewodnikiem, noclegami i wyżywieniem kosztuje zwykle od 700 do 900 dolarów za osobę.

Peru jest tańsze niż Europa Zachodnia pod względem codziennych wydatków — obiad w restauracji w Cusco to koszt 25–40 złotych na osobę, a nocleg w dobrym hotelu — 150–300 złotych za dobę.

Machu Picchu to wyprawa, którą warto planować z kilkumiesięcznym wyprzedzeniem, szczególnie jeśli w planach jest trekking Inca Trail — ale dla wielu podróżnych to jeden z tych nielicznych kierunków, które w pełni odpowiadają narosłym wokół nich oczekiwaniom.