Kioto — tysiąc bram torii i miasto, które ocalało z wojny

Kioto było stolicą Japonii przez ponad tysiąc lat, aż do 1868 roku, i to właśnie dlatego skupia dziś więcej świątyń i zabytków niż jakiekolwiek inne japońskie miasto — ponad 1600 świątyń buddyjskich i blisko 400 sanktuariów shinto na stosunkowo niewielkim obszarze.

Miasto zawdzięcza swój dzisiejszy wygląd między innymi temu, że nie zostało zbombardowane podczas II wojny światowej — decyzja, która oszczędziła historyczną architekturę, jakiej próżno szukać już w większości innych dużych miast Japonii.

Sanktuarium Fushimi Inari, u podnóża świętej góry, słynie z tysięcy pomarańczowych bram torii ustawionych tak gęsto, że tworzą wizualny tunel wspinający się po zboczu — pełne wejście na szczyt zajmuje około dwóch, trzech godzin, ale nawet krótszy spacer wśród pierwszych kilkuset bram robi wrażenie.

Świątynia Kiyomizu-dera, wzniesiona na drewnianej platformie bez użycia jednego gwoździa, oferuje panoramę na całe miasto, szczególnie efektowną jesienią, gdy okoliczne drzewa klonu japońskiego przebarwiają się na czerwono. Dzielnica Gion z kolei to miejsce, gdzie wieczorami wciąż można natknąć się na gejszę zmierzającą na spotkanie.

Kioto jest droższe niż przeciętne europejskie miasto, ale wciąż tańsze niż Tokio — nocleg w środkowej klasy hotelu to koszt od 250 do 400 złotych za dobę dla dwóch osób, a obiad z ramenem lub zestawem bento — 30–50 złotych na osobę. Wstęp do większości świątyń kosztuje od 400 do 600 jenów, czyli około 10–15 złotych.

Wynajem tradycyjnego kimona na dzień zwiedzania, popularna atrakcja wśród turystek, kosztuje od około 150 do 300 złotych, w zależności od jakości materiału i dodatków fryzjerskich wliczonych w cenę.

Kioto najlepiej zwiedzać wiosną, w okresie kwitnienia wiśni, lub jesienią, gdy klony przebarwiają się na czerwono — obie pory przyciągają jednak największy tłum, więc warto rezerwować noclegi z dużym wyprzedzeniem.