Kotor — miasteczko w zatoce, którą część podróżnych myli z fiordem

Zatoka Kotorska, otoczona górami wznoszącymi się niemal prosto z wody na wysokość ponad 1700 metrów, bywa mylona z fiordem — geologicznie jest to jednak zatopiony kanion rzeczny, nie fiord w ścisłym znaczeniu. Efekt wizualny pozostaje jednak równie spektakularny.

Samo miasteczko Kotor, ze średniowiecznymi murami wspinającymi się po zboczu góry, jest wpisane na listę UNESCO — wejście na szczyt murów, na wysokość około 260 metrów, oferuje jeden z najlepszych widoków na całą zatokę.

Perast, niewielkie miasteczko w połowie drogi wokół zatoki, jest punktem wyjścia do wysepki Naszej Pani na Rafie — sztucznej wysepki usypanej przez miejscowych żeglarzy wokół skały, na której w XV wieku odnaleziono ikonę Matki Boskiej. Regularne łódki dowożą turystów na wysepkę przez cały dzień.

Wejście na mury Kotoru najlepiej zaplanować wczesnym rankiem lub późnym popołudniem — w środku dnia, przy pełnym słońcu, kilkuset metrowa wspinaczka po nierównych kamiennych stopniach potrafi być męcząca.

Czarnogóra jest tańsza od sąsiedniej Chorwacji, choć różnica z roku na rok się zmniejsza — nocleg w Kotorze w sezonie letnim to koszt od 180 do 300 złotych za dobę dla dwóch osób. Bilet na mury miejskie kosztuje około 8 euro, a rejs łódką do wysepki Naszej Pani na Rafie — od 5 do 10 euro w obie strony.

Obiad w restauracji nad zatoką, często z owocami morza, to wydatek rzędu 60–90 złotych na osobę — nieco więcej niż w głębi kraju, ale wciąż mniej niż w porównywalnych lokalizacjach we Włoszech czy Francji.

Kotor sprawdza się jako baza na kilka dni, z których jeden warto poświęcić na wjazd serpentynami na punkt widokowy nad zatoką — widok z góry pokazuje skalę tego miejsca znacznie lepiej niż jakiekolwiek zdjęcie z poziomu wody.